Posted on jun 12, 2010under Wedstrijd|
Vrijdagavond stond deze jogging in Blauberg (Herselt) op het programma. Er was een keuze tussen 5 of 10km, oftewel 1 of 2 rondjes. Het parcours is zeer licht golvend en bestaat volledig uit een onverharde ondergrond.
2 rondjes onverharde ondergrond door de bossen
De start voor de 5km is omstreeks 19.15u en deze van de 10km om 20.00u. Wanneer ik me omstreeks 18.00u begin te prepareren voor het vertrek is de goesting zeer ver te zoeken. De bedrijfsbbq van donderdagavond staat hiermee rechtstreeks in verband. Een beetje veel alcohol gevolgd door veel te weinig slaap lieten een suf gevoel na. Toch de moed bijeen geraapt en richting Blauberg vertrokken. De kinderlopen waren reeds volop aan de gang toen ik aankwam. Bij de inschrijftafel uiteindelijk toch maar een formulier voor de 10km ingevuld met de gedachte dat ik nog altijd kon uitstappen na 1 ronde indien het echt niet zou gaan.
19.15u werden dan 367 lopers losgelaten voor het rondje van de 5km. Veel deelnemers hier, veel heeft waarschijnlijk te maken met het loopshirt dat je krijgt als aan minstens 4 van de 5 joggings deelneemt uit het Herselts joggingcriterium. Dit is de 3e van 5, spijtig genoeg heb ik de eerste 2 moeten missen. Nummer 4 (volgende week Ramsel) en 5 (Limbergjogging Herselt begin Augustus) ben ik ook zeker van de partij. Nieuw is ook dat bij de inschrijvingen voor deze joggings slechts 2€ inschrijving gevraagd wordt. In ruil hiervoor krijg je geen zakje met sponsorprodukten mee na de jogging, wel een mooie versnapering na de finish onder de vorm van een suikerwafel, schijfjes appelsien, stukken banaan en aardbeien. Een plus voor de organisatie vind ik zelf.
Nadat de eersten van de 5km in aantocht zijn, besluit ik om toch eventjes de benen wat in te lopen. Het gevoel is niet 100%, hierdoor besluit ik om mezelf zeker niet op te blazen in de eerste ronde.
steeds maar sneller
Stipt om 20.00u wordt de horde van 246 lopers losgelaten om de 2 rondjes af te haspelen. Ik heb me helemaal achteraan gezet en zoek een groepje op dat aan een tempo loopt dat me wel kan bekoren. Km 1 in 5:42, ik zit goed en nestel me achterin het groepje van een 8-tal en laat me op sleeptouw nemen. We duiken een bos in en de bosweg gaat lichtjes omhoog. De ondergrond is zanderig en laat de hartslag meteen richting 150 klimmen. Wonderwel wordt het gevoel beter. Km 2 en 3 passeren in een tempo dat langzaam naar de 5:30 klimt. Ergens rond het 3km punt pikken we 2 loopsters op en ik laat hen me netjes voor lopen. Vervolgens komen we op een singletrack waar het simpelweg niet mogelijk is om voorbij te steken. Natuurlijk laten ze net hier voor mij een gat vallen. Wanneer we terug op een breder stuk weg komen is er een ruimte van minstens 10 meter. Erop en erover, rustig het tempo een beetje verhogen en na enkele minuten heb ik opnieuw aansluiting met het groepje dat mijn tempo bepaalt. Naargelang het einde van de eerste ronde nadert wordt het tempo wat omhoog geschroefd. Ik zetel nog steeds achteraan de groep en laat me mooi meedrijven.
Een rondje blijkt een honderd meter langer te zijn dan de aangegeven 5km en bij de doorkomst zie ik de tijdsregistratie net op 28:00 rond springen. Hiermee ben ik best tevreden en zie het extra rondje plots helemaal zitten. Op het eerste lange rechte stuk begint de groep uit elkaar te vallen. 2 loopsters nemen het voortouw en hun tempo lijkt iets te hoog voor de rest. Ik besluit mee te gaan en we zullen wel zien waar we stranden. Het gelopen tempo gaat geleidelijk aan richting 5:20. We zijn nog met 4 en rond km7 moet er nog eentje lossen. Wanneer we richting 8km gaan meld ik de beide dames dat ik zelfs mooi op shema lig om een pr te lopen als we zo blijven doorgaan. Voor de juffrouw die tot hier het tempo bepaalt had was dit blijkbaar iets te veel. Ze viel plots stil en moest er ook af. Ik voelde dat een goeie tijd erin zat, maar het begon zwaar te worden. Ik nam de kop en probeerde het tempo erin te houden. Het lukte zowaar. Op kilometer 9 kreeg ik het zeer zwaar. Mijn medeloopster merkte het en nam de tempobepaling over. Ze gaf me zelfs aanmoedigingen om vol te houden. Aanklampen was al dat ik kon, zelfs een merci of dankuwel was er te veel aan … In de richting van de eindmeet gaf ze vol gas en moest ik ze definitief laten gaan. Dat laatste sprintje zat er niet meer in, het was eerder uitbollend dan sprintend dat ik over de meet kwam. Mijn eigen afgeklokte tijd van 55:25 vond ik grandioos. De teller op mijn FR305 gaf aan dat het loopje goed was voor 10,25km. Ik wist het gewoon, mijn PR was eraan!
Thuisgekomen snel de gegevens ingevoerd en jawel hoor. De snelste persoonlijk 10km was een feit. 54:00 minuten rond voor de laatste 10km. Dit op een volledig onverhard parcours en met een suf gevoel. De komende zomer gaat deze tijd er zeker nog aan. Ik eindigde achteraan het pak, maar de persoonlijke overwinning doet zoveel meer deugd dan de uiteindelijke eindstek.
10,25km in 55:25m
218 / 246 deelnemers
PR : 54:00m – 10km
Posted on jun 01, 2010under Wedstrijd|
Nog een loopje waar ik een beetje naar uitkeek en waar ik absoluut wilde bijzijn. De start ligt op slechts 2,5km van mijn voordeur, meer zelfs, het parcours is onderdeel van de route die ik meestal afhaspel tijdens mijn trainingsloopjes.
2x eenzelfde rondje
1 rondje is 4,25km, er kan gekozen worden tussen 1, 2 of 3 rondjes. Ik ga wederom voor de goede middelmaat en besluit er 2 voor mijn rekening te nemen, goed voor 8,5km. Aangekomen per fiets met de dochters en vrouwke bleek er best wat sfeer te zijn. Voor de kleinsten was er een springkasteel voorzien en voor de ouderen waren er de nodige drankstanden.
Na een kleine 5minuutjes opwarming begaf ik me ruimschoots op tijd naar de start. Om 17u exact werd het startschot gegeven voor de 3 afstanden tegelijkertijd.
Eerst een lang recht stuk. De aanloopstrook van 1km gaande van beton naar grind en vervolgens asfalt is hier breed genoeg om elke loper zijn eigen tempo te gunnen. Voor mezelf ging het begin weer iets te vlot naar mijn zin. De eerste km aan 5:05 en de tweede aan 5:10 is nog steeds wat boven het tempo dat ik gedurende langere tijd kan volhouden. Even de handrem erop was dan ook hetgeen ik mezelf inprentte.
Volgende keer toch een beetje dieper proberen te gaan
Na 2,5km was er de eerste bevoorrading. Leuk maar nog niet echt nodig. Hier verlieten we de asfalt en doken we het bos in. Van hier tot de finish gaat het nu over 2km onverharde bosweg met tussendoor zelfs een strook kasseien van 100 meter. Het tempo stokte serieus. De aanpassing van het vlotte asfalt naar de bosweg met vele stenen tussen liet zich lichtjes voelen. Km 3 en 4 ging het tempo licht omlaag richting 5:40.
Bij het einde van de eerste ronde bleken er redelijk veel binnen te lopen en was het plots een heel pak minder druk. Even rondkijken naar de lopers die er nog minstens een rondje bij deden. Een 50 meter voor mij zag ik een ouder iemand die ik op bijna elk loopje voor mij zie eindigen. Een mooi doel om mijn tweede wedstrijdhelft op af te stemmen. Tot kilometer 7 blijft de voorsprong mooi egaal. We zitten opnieuw in het bos en ik lijk langzaam te naderen. Ik besluit om tot de finish mijn tempo gelijk te houden en niet te forceren, rond km 8 passeer ik mijn doel en denk eraan om gelijk met hem naar de streep toe te lopen.
Plots echter beginnen er 2 mountainbikers achter me te roepen dat de eerste in aantocht is. Lap denk ik luidop, ‘ik ga weer gedubbeld worden vooraleer ik over de finish kom’. De tweede mountainbiker houd even in en begint me aan te moedigen dat ik het wel kan houden als ik de laatste 300 meter alles uit mijn kast sprint. Ik denk er even over na, maar besluit het toch maar niet te doen. Aan de finish staan toch heel wat toeschouwers en ik wil niet dat deze beginnen te denken dat ik voor een overwinning aan het sprinten ben …
Bijna aan de finish
Blij en voldaan kom ik over de finish in een zelfopgenomen tijd van 45:38. Terwijl ik een bekertje water aan het nuttigen ben zie ik nog enkele lopers en loopsters over de finish komen die meestal ook voor mij in het klassement eindigen. Het gevoel is dubbel, ik ben niet echt diep gegaan en de recuperatie verloopt zeer snel. Was ik hier zo goed vandaag of liep de rest gewoon de beentjes wat los in aanloop naar de 20k van Brussel die de dag hierna gelopen werd …
Uiteindelijk nog een goeie lokale wolf gedronken. Een lekker biertje dat ik voor mezelf dubbel en dik verdiend vond.
45:38m over 8,51km (gem 11,20 km/u)
83e van de 116 aankomsten
heerlijk biertje
Posted on mei 25, 2010under Wedstrijd|
Zoals elk jaar met Pinkstermaandag is het stratenloop in Aarschot.
2 jaar geleden was mijn loopcarrière nog te pril. Vorig jaar gooide de hamstringblessure roet in het eten. Dit jaar kon ik dan eindelijk al lopend door het centrum van mijn thuisstad de straatstenen bevochtigen met mijn druppels van hard labeur. En zweten heb ik gedaan amai, 25 C° met slechts nu en dan een sporadisch wolkje dat voorbij schoof.
Veel volk aan de start. Om 14.00u gingen de eerste kinderlopen van start. 200m voor de jongste atleten waaronder mijn 2 meisjes. Ze zagen het niet echt zitten om alleen te lopen, dus daarom maar de kleine 200m al lopend langs de kant hen aangemoedigd tot aan de finish. De plaats was van geen belang, de snoepzak die ze als tegenprestatie kregen werkt een pak motiverender, ze zien zelfs al uit naar een volgend loopje …
Om 14.30u werd dan het startschot gegeven van de 3km (1 rondje van eigenlijk slechts 2,8km). Veel volk aan de start. Hier waren 300+ deelnemers.
Omstreeks 14.40u heb ik een kleine 5 minuutjes ingelopen. Ik wist het al meteen, de brandende zon zou me serieus parten gaan spelen. De warmte leek wel langs alle kanten op je af te komen.
3x een rondje van 2,8km
Om 15.00u rond dan de start. Ondanks het voornemen om rustig te starten (6.00m / km om vervolgens te versnellen) liet ik me weeral meeslepen. De eerste 500m gingen gewoon veel te snel, ik temperde mezelf een beetje en kwam km1 door na 5:23. Het leek me wel haalbaar om dit tempo een eindje aan te houden. Na de eerste kilometer doken we het stadspark in. Even weg van de straat en een honderdtal meter lopen onder de bomen. Wat een verfrissing, heerlijk. Vervolgens rondom de kerk en een klein heuveltje op waar we café de oude tijd passeerden. Hier zaten mijn vrouw, kids en de moutainbike vrienden te genieten van het mooie zonnetje en het nodige gerstenat. Datzelfde zonnetje zorgde er echter ook voor dat mijn energietank sneller leeg liep dan ik voorzien had. Kilometer 2 ging ook voor de bijl aan een tempo van 5:22.
te snel gestart bij deze warmte
Op km2,8 passeerde ik de finishlijn, nog 2 rondjes te gaan. Het totaal zou dus geen 9km worden, maar hoop en al 8,5km. Met veel dank heb ik hier toch al maar een bekertje water aangenomen. Km3 bleef mijn tempo mooi stabiel, opnieuw 5:22m.
De vermoeidheid begon toe te slaan. De warmte deed zijn job meer dan behoorlijk. Ik voelde het tempo gewoonweg langzaam afnemen. Km4 duurde al een 10-tal seconden langer dan de vorige. Een kleine bergop in het Centrum begon al aardig te wegen tijdens deze 2e ronde. Bij het passeren van mijn supporters maakte ik een kleine zijstap om mijn drankbusje met energiedrank aan te nemen. Heeft het nut? Waarschijnlijk niet, maar enkel al het idee dat het kan helpen is al een energieboost op zich.
Afstormend op de fotograaf voor mijn drankje 
Km5 passeerde en het einde van ronde 2 was bijna een feit. Ondertussen begonnen de koplopers van de wedstrijden me al voorbij te snellen. Dit is 1 van de hoofdredenen waarom ik het niet zo leuk vind om een wedstrijdje te lopen waar je x aantal keer hetzelfde rondje dient af te haspelen. Ik het het psychologisch nogal moeilijk om nog 1 of meerdere rondjes te volmaken terwijl de eersten zich rustig aan de kant kunt kunnen zetten om te recupereren. Ze verdienen het natuurlijk ten volste, maar bij een jogging in lijn of bij slechts 1 ronde zie ik het als tragere loper niet tot ik uiteindelijk bij de finish kom. Enfin, genoeg over mijn pessimistische bui tijdens dit loopje
Bij het aanvatten van de laatste ronde diende ik toch serieus in mijn reserves te graaien. Het zou nog een kwartiertje afzien zijn. Steeds vooruit kijkend zocht ik elke strookje schaduw op. Enkele bomen, huizen of eender welke andere grote voorwerpen die de zon even konden verstoppen werden mijn beste vrienden.
Het verval werd iets groter. Km 6 in 5:42m, vervolgens km 7 in 5:51m. De laatste km nog wat moed bijeen geschraapt om opnieuw wat te verdapperen. Uiteindelijk kwam de finish in zicht om dan te eindigen in 46:37 voor de totale afstand van 8,4km.
Bij het afhalen van een t-shirt was het even aanschuiven. Het was pas bij dit stilstaand wachten dat mijn poriën helemaal werden opengezet. Het leek wel of ik plots leek te veranderen in een natte dweil. Vervolgens op een slakkedrafje naar het café uitgelopen om me daar te vervoegen aan het gezellige terras. Na me vlug omgekleed te hebben kon ik daar dan ten volle genieten van enkele heerlijke frisse chouffes van het vat. Mooi was het dan ook nog om de lopers van de 15km (eigenlijk 14km) 5x te zien passeren.
Volgens de uitslag had ik een tijd van 46:27
goed voor plaats 292 van de 387 aankomers.
Het was een heerlijk vermoeiend loopje op deze prachtige zomerse dag.
