Van kilo's naar meters

10km Natuurloop Lier

Een week die begon in mineur, wegens omstandigheden een ganse week geen enkel trainingsloopje uitgevoerd.
Zaterdag dan met veel twijfels of het wel de moeite was om die vooropgestelde 10km in Lier te gaan lopen. Misschien ging ik de 5 wel meedoen om mijn geweten wat te sussen. Uiteindelijk toch richting Lier gereden en daar aangekomen een abonnement genomen om 5x de 10km te lopen. Elke maand eentje, we weten weer waar we voor trainen de volgende maanden.
10 minuten voor de start nog een serieuze stortbui. Voor alle veiligheid toch maar mijn regenjasje aangedaan. Dit loopt wel niet zo vlot, maar liever dit dan kletsnat gedurende 1u rond te lopen.
Doordat ik geen loopje had uitgevoerd de laatste week besloot ik er een gedreven training van te maken en zeker niet te snel te starten.

Km 1 – 5 : Nergens geen kilometeraanduidingen terug te vinden. Dat maakt het wel wat moeilijker om mijn tempo te bepalen. Langzaam vertrokken rond hartslag 145 en deze geleidelijk aan tot 150 laten komen. Op deze manier verder gelopen tot aan een bevoorradingspost. Hier een 5-tal seconden gestopt om rustig bij te tanken (lopen en drinken tegelijk is iets dat ik nog niet onder de knie heb). Even voorbij deze post stond dan eindelijk de signalisatie van 5km. Doortocht op 27:57m.

Km 6 – 10 : Hier was ik volledig alleen gevallen en beukte ik in tegen de stevige tegenwind. Een groepje van 5-6 man kwam langszij tegen een tempo dat iets hoger lag. Aangezien de hartslag hier op 155 zat wist ik dat ik nog wat over had. Gedurende een 2km me mee op kop gezet om de volgers wat uit de wind te zetten. De laatste 3km was het aanklampen in de kern van dit groepje. Hier en daar werden nog wat lopers opgeraapt. Bij de aankomst op een piste liet ik het groepje los en liep de laatste 200m alleen rustig uitbollend over de meet. Moe maar voldaan keep ik naar mijn tijd van de laatste 5km : 27:25m.
Goed voor plaats 156 op de 244 deelnemers.

Wetende dat ik hier in Januari 2009 mijn besttijd op de 5km liep tegen een tijd van 27:15m mag ik wel zeggen dat ik erop vooruit gegaan ben.

Zondag stond er dan een toertochtje met de mountainbike op het programma. Samen met een medebiker gingen we voor de maximumafstand van 53km. De vele zandwegen en singletracks lagen er zeer zwaar bij door de overvloedige regen van de afgelopen week. Rond km 40 kreeg ik een serieuze klop van de hamer. De laatste kilometers werden op mijn eigen tempo uitgereden. Met de extra verplaatsing naar thuis kwam ik hiermee toch op een totale afstand van 56,40km. Een mooi einde van een mooi maar vermoeiend weekendje, ik voel het in de benen !

Conditie / Lactaattest

De afgelopen week was geen hoogstaande week op loopgebied. Na mijn jogging in Heultje waar ik zeer tevreden over was, had ik de daarop volgende dagen een iets minder gevoel, koud/warm, vermoeid, … .
Dit gecombineerd met gebrek aan motivatie liet me enkele loopjes schrappen van mijn schema.

Op Vrijdag 20 November lag er ook nog een afspraak vast bij endocard te Leuven. Deze afspraak is er gekomen op aandringen van Ellis. Door mijn (vele) lopen als (nu nog) zwaarlijvige persoon achtten we het geen slecht gedacht om mijn menselijke motor eens op de testbench te leggen. Na een zeer uitgebreide uitleg langs beide kanten werd er een ECG genomen alsook een uitgebreide echo van het hart. Ook longinhoud etc werden allemaal opgemeten. Alle stapjes werden mooi uitgelegd zodat ik alles mooi kon volgen. Uiteindelijk mocht ik ook nog een fysische test afleggen om te kijken hoe het met de conditie was gesteld. Een beetje teleurgesteld mocht ik plaatsnemen op een fietske om deze te ondergaan. Hier had ik toch liever een loopbandje voor gehad. Op eigen verzoek zou ik ook elke 3 minuten in de oor geprikt worden om mijn lactaatwaarden te meten. Deze test was optioneel omdat deze niet door de ziekenkas wordt terugbetaald. Door deze test echter mee uit te voeren kom ik er wel achter welke mijn hartslagzones zijn. Hiermee kan ik dan nog doelgerichter loopjes uitvoeren met als doel mijn overtollige vetten te verbranden.
Nadat de wattage van de fiets naar de 300 toe ging heb ik de handdoek geworpen. De hartslag zat op 150 en de benen stonden op ontploffen. Het minuscule handdoekske dat ik gekregen had was ondertussen herdoopt tot een natte zeemvel van het vele zweet dat ik gelaten had.
Na enkele minuten was het gevoel van de ontplofte benen al terug naar het normale herleid en kreeg ik nog een uitgebreidde uitleg van wat de cijfertjes en getalletjes allemaal wilde zeggen.
Zo weet ik nu al dat mijn maximum hartslag toch nog een pak hoger ligt dan de 150 die ik hier heb neergezet. Blijkbaar haal je via lopen zowiezo een hogere hartslag dan door te fietsen. Dit wist ik zelf natuurlijk ook wel aangezien ik al een wedstrijdje heb gelopen tegen een gemiddelde van 162. Mijn omslagpunt werd vastgelegd op 150. Hetgeen ik er nu van begrepen heb is dat ik gerust 1 uur zou moeten kunnen lopen tegen dit omslagpunt. Als ik dit langer dan 1 uur probeer kom ik de man met de hamer tegen. Een ander belangrijk punt is de hartslag van 130. Zolang ik tijdens mijn loopjes hieronder blijf, zal ik voornamelijk vetten verbranden.

De detail van de cijfertjes en getallen zal me tijdens een van volgende dagen worden toegestuurd met een uitgebreidde uitleg. Als ik hier dan nog vragen over heb, mag ik altijd bellen of vragen ifv extra uitleg.

Al bij al een leuke ervaring die me heel wat extra informatie opleverde die ik zeker en vast zal kunnen gebruiken in de toekomst. Maar bovenal heb ik de geruststelling gekregen dat mijn tikker volledig operationeel is en dat ik goed bezig ben.

11 November jogging Heultje (Westerlo)

Ik heb ernaar uitgekeken, na een aantal weekjes van veelal langzame duurloopjes kon ik me nog eens helemaal laten gaan. Om 15u stonden er 3 afstanden op het programma van de 11 Nov. jogging te Heultje 4, 8 of 12km. Mijn gekozen afstand van 8km lag al enige tijd vast en werd mooi geïntegreerd in mijn trainingsschema.
Goed op tijd aangekomen met 2 supporters, nl vrouwtjelief en ex-collega Carmen die haar fotokunsten wel eens wilde proberen op een sportief evenement (foto’s volgen nog wel als ik ze ontvangen heb ). Om 14.40 rustig de tijd genomen om een beetje los te lopen en het parcours te verkennen. Ik had verwacht dat het vooral een onverharde ondergrond zou worden, maar dit viel gelukkig mee. 75% was beton en op de 25 overige was geen spatje water te bespeuren.
Uiteindelijk rond 14.55u me aan de startlijn gezet en mijn pull afgegeven aan vrouwtje die zich ergens halverwege het parcours gingen zetten om enkele foto’s te nemen. Gehuld in enkel mijn loopshirtje koelde ik nogal snel af, des te meer het startschot ettelijke minuten uitbleef. Het was uiteindelijk bijna 10 minuten over 15u eer we konden vertrekken. Toch een minpuntje om zo stil te staan als er een ijzige wind blaast bij 7° – 8°.
Km 1 – 2 : Ik had me voorgenomen om een tempo te lopen waar mijn hartslag om en bij de 150 zou schommelen. Ik zat hier onverwacht snel aan en vond dat het eigenlijk redelijk traag ging. Verbazing toen ik km1 zag passeren op 5:00m rond. Net voor het 2km punt moest ik mijn grimmas ff opzijzetten voor een smile op de foto. De eerste 2km gingen voorbij aan 10:06m, wederom een snelle start voor mezelf waarvan ik wist dat het tempo iets te hoog lag. Hartslag bleef nochtans mooi rond de 152 schommelen.
Km 3 – 4 : Ergens rond 2,5km moest ik plots een gaatje laten en viel ik alleen. Amai, plots een strook van 400m pal tegen de ijzige wind in. Hier bewust een beetje gas teruggenomen en geprobeerd om mezelf niet meteen op te blazen, ik was nog niet eens halfweg. Met de streep in zicht (8km waren 2 rondjes) zag ik dat een mooie tijd nog steeds tot de mogelijkheden behoorde. 10:44m was nog steeds behoorlijk voor deze 2km.
Km 5 – 6 : Hartslag bleef mooi onder de 155, maar ik had toch moeite om mijn tempo vast te houden. Dan kreeg ik plots een euforisch moment. Passerend aan de 5km-aanduiding keek ik naar mijn tijd. 26:15m. WOOHOO ! ik loop hier een PR op de 5km bij een wedstrijdje dat nog een paar kilometerkes extra bevat. Meer dan 1 minuut rapper op mijn besttijd van 5km. Zelfs als ik me hier te voet had gezet kon mijn loopje al niet meer stuk. Maar ach dat kon ik mijn supporters niet aandoen, ze stonden rond km6 reikhalzend uit te zien naar mijn passage. 10:48m voor deze 2km vond ik mooi, maar er zat nog meer in, enkel moest dat ellendige stukje tegen de wind in nog komen.
Km 7 – 8 : De hartslag zat nog steeds onder de 155, maar het gevoel zat nog verre van lekker. Ik had gelukkig wel 2 man voor mij. Het tempo lag iets lager dan ik voor ogen had voor het laatste kwartje wedstrijd. Ik heb mezelf echter ingehouden en me netjes achteraan aangepikt totdat we de laatste kilometer ingingen. Het was alsof ik een aantal minuten gerecupereerd had. Toen het stuk tegen de wind gepasseerd was liet ik me volledig gaan. Na 200m doortrekken zat mijn hartslag ogenblikkelijk op 165. Ik liet de 2 die me netjes uit de wind gezet hadden zonder schroom achter mij, bij deze sorry. Bij mijn iets hogere tempo hoorde ik toch iemand naderen. De gedachte van “lap, er gaan er hier nog een aantal voorbijsteken met de finish in zicht” schalde al door mijn hoofd. En ja hoor, tijdens de laatste 500m knalden er nog 4 renners door de geluidsmuur toen ze me passeerden. Het was echter het ganse podium en de 4e van de 12km afstand die me nog konden passeren. De laatste 2km legde ik af in 10:32m.

Personal Best:
8km
42:10m
Gem : 11,38km/u
86e plaats (124 deelnemers)

Doelstelling volgend jaar:
Geen lopers van de 12km die me inlopen